Կուսակցական համակարգեր

Կուսակցական համակարգեր

Քաղաքական համակարգում կուսակցությունների գործունեությունը մեծապես պայմանավորված է տվյալ երկրում գործող կուսակցական համակարգով:

Իր հերթին այս կամ այն կուսակցական համակարգի ձևավորումը պայմանավորված է մի շարք հանգամանքներով՝ քաղաքական համակարգի բնույթով, սահմանադրությամբ, ընտրական օրենսդրությամբ և այլն: Կուսկացական համակարգերը դասակարգվում են 3 խմբի՝

·         միակուսակցական,

·         երկկուսակցական,

·         բազմակուսակցական:

Այս դասակարգման հիմքում դրված է ոչ թե կուսակցությունների թվաքանակը, այլ պետական իշխանության ձևավորման գործում կուսակցությունների մասնակցության չափը:

Միակուսակցական համակարգում պետական իշխանության և կառավարության ձևավորման իրավունքը վերապահված է 1 կուսակցության, որը մոնոպոլ կերպով ձևավորում է պետական իշխանության բոլոր ինստիտուտները: Այստեղ կարող են գործել այլ կուսակցություններ ևս, որոնք սակայն քաղաքական գործընթացների վրա էական ազդեցություն չունեն և չեն կարողանում մասնակցել պետական իշխանության իրականացմանը: Միակուսակցական համակարգի դասական օրինակներ ենՉինաստանը, կուբան, որտեղ գերիշխող է կոմունիստական կուսակցությունը, որն էլ երկարաժամկետ կտրվածքով միանձնյա ղեկավարում է պետությունը: 

Երկկուսակցական համակարգերը հիմնականում բնորոշվում են նրանով, որ այստեղ գործում են 2 հիմնական կուսակցություններ, որոնք միմյանց պարբերաբար փոխարինում են իշխանության ղեկին: Երկկուսակցական համակարգի դասական օրինակներ են ԱՄՆ-ն և Մեծ Բրիտանիան: Այստեղ, բացի 2 հզոր կուսակցություններից գործում են նաև այլ գաճաճ կուսակցություններ ևս, որոնք իրենց ակտիվությունը պարբերաբար ցուցաբերում են տեղական մակարդակում, բայց համապետական քաղաքական գործընթացների վրա եական ազդեցություն չունեն: Երկկուսակցական համակարգի առավելություններից է այն, որ այստեղ քաղաքական ուժերը կարողանում են ձևավորել մրցակցային դաշտ և հասարակությանը ներկայացնել այլընտրանքային քաղաքական ծրագրեր:

Բազմակուսակցական համակարգը ամենատարածվածներից մեկն է: Այս դեպքում հստակ պետք է տարբերակել կուսակցությունների բազմաքանակություն և բազմակուսակցականություն հասկացությունները:

 Կուսակցությունների բազմաքանակությունը չի նշանակում բազմակուսակցական համակարգի առկայություն: Բազմակուսակցական համակարգեր ձևավորվում են այն պարագայում, երբ երկարաժամկետ կտրվածքով քաղաքական ուժերից ոչ մեկը միանձնյա չի կարողանում ձևավորել կառավարություն: Այս դեպքում մի քանի քաղաքական կուսակցություններ կոալիցիոն սկզբունքներով կարող են ձևավորել կառավարություն, և միմյանց միջև կիսել քաղաքական պատասխանատվությունը: Դեմոկրատական կառավարման տեսանկյունից բազմակուսակցական համակարգը ավելի ընդունելի է, քանի որ այն թույլ է տալիս հասարակական ավելի լայն շերտերի շահերը ներկայացնել քաղաքականության մեջ: Բազմակուսակցականության հաստատմանը նպաստում է նաև երկրում գործող ընտրական օրենսդրությունը, որը կարող է թույլ տալ փոքր կուսակցություններին ևս ներկայացված լինել խորհրդարանում և գործադիր իշխանության մեջ: Բազմակուսակցական համակարգի հիմնական թերություններից կարելի է համարել այն հանգամանքը, որ չափից դուրս մանր կուսակցությունների հայտնվելը խորհրդարանում կարող է դժվարացնել կառավարության վերջնական ձևավորման գործընթացը, ինչպես նաև հասարակությունը տրոհել ավելի մանր խմբերի, որի դեպքում հետագայում դժվարանում է ձևավորել միասնական քաղաքական տեսակետներ:

Traveling to France

Traveling to France

I and my mother  traveled  to France,Paris.We  went  to  France to participate in the international competition of art and music. The journey was very interesting for me.I  saw  the Notrdames palace it was very spectacular.Besides I  went  to. the Louvre. I was admiring Leonardo Da`Vinci,s very famous   portrait of " Mona Liza" There  one  can see other paintings in original. My trip was unforgettable and I was very much impressed by it. I am very thankful to my parents that they gave me such an opportunity.

Լոգարիթմ

Posted on March 24, 2014

85 ա)

52log512

Log55=1

122=144

95 բ)

Lg8+lg18/lg4+lg3

Ես օգտվելեմ  լոգարիթմական չորրորդ հատկությունից:

8 . 18/4 . 3

134/12

4/3

135 ա)

Log1/3x+2log1/9(x+8)=log1/3(2x-1)-2

x(x+8)=2x-1-1/9

x(x+8)=9(2x-1)

x2+8x-18x+9=0

x2-10x+9=0

D= 100-36=64

X110+8/2=9

X2=10-8/2=1

158 ա)

Log2x+log2(x-3)>2

2x+2(x-3)>2

(x-3)=1

x-3=1

x=4

x€(4;+∞)

Հայաստանի Առաջին հանրապետություն

Հայաստանի  Առաջին հանրապետություն

Հայաստանի առաջին հանրապետությունը հռչակվել է 1918 թ-ի մայիսի 28-ին և գոյատևել մինչև 1920 թ-ի դեկտեմբերի 2-ը:

Մայիսյան հերոսամարտեր և Առաջին հանրապետության ստեղծումը

1918 թվականի մայիսի 28-ին հռչակվեց Հայաստանի Առաջին Հանրապետությունը: Մայիսյան հերոսամարտերից` Սարդարապատից, Բաշ Ապարանից, Ղարաքիլիսայից հետո ծնունդ առավ  հայկական առաջին հանրապետությունը:
Մայիսի 28-ին Թիֆլիսի Հայոց ազգային խորհուրդը՝ Արամ Մանուկյանի գլխավորությամբ ընդունեց հռչակագիր, որտեղ ասված էր. «Անդրկովկասի քաղաքական ամբողջության լուծումով և Վրաստանի ու Ադրբեջանի անկախության հռչակումով ստեղծված նոր դրության հանդեպ Հայոց ազգային խորհուրդն իրեն հայտարարում է հայկական գավառների գերագույն և միակ իշխանություն»:

Ներքին կյանքը

1919 թ-ի հունիսին տեղի ունեցան ընտրություններ` միակը Հայաստանի Հանրապետությունում` 366 հազար ընտրողների եւ 7 կուսակցությունների մասնակցությամբ:

Խորհրդարանի ընտրված 80 անդամներից 72-ը դաշնակցականներ էին: Օգոստոսի 1-ին գումարված նորընտիր խորհրդարանի անդրանիկ նիստում նախագահ ընտրվեց Ավետիս Ահարոնյանը: Սակայն 1920-ի մայիսի 5-ին խորհրդարանի արտակարգ նիստում հրաժարական տվեց Ալեքսանդր Խատիսյանի կառավարությունը: Ընտրվեց նոր կառավարություն՝ Համազասպ Օհանջանյանի գլխավորությամբ:

Զուգահեռների անցկացւմ Հայաստանի Առաջին և Երրորդ հանրապետությունների միջև

Առաջին հանրապետության անկախությանը պատրաստ չէին ոչ քաղաքական էլիտան, ոչ ժողովուրդը, իսկ երրորդ հանրապետության անկախությանը քաղաքական էլիտան եւ ժողովուրդը պատրաստ էր եւ իր քայլերով գնում էր դրան: 1918թ. մայիսին, երբ Հայաստանը փաստացի անկախ էր, քաղաքական էլիտան՝ ՀՅԴ-ի գլխավորությամբ վախեցավ հռչակել Հայաստանի անկախությունը, իսկ երրորդ հանրապետության ժամանակ նախ հռչակվեց անկախության գործընթացի սկիզբը, ապա նոր սահմանադրական հանրաքվեով հռչակվեց անկախությունը Ի տարբերություն առաջին հանրապետության անորոշ սահմանների, երրորդ հանրապետուիթյունն ուներ միջազգայնորեն ճանաչված սահմաններ Ինչպես առաջին հանրապետոեւթյան ժամանակ, այնպես էլ երրորդ հանրապետության սկզբում, երկիրը լեցումն էր անտուն մարդկանցով եւ փախստականներով: Առաջին հանրապետությունը խորհրդարանական էր, թույլ գործադիր իշխանությամբ եւ ձեւական խորհրդարանով, իսկ երրորդ հանրապետությունը կիսանախագահական եւ ուժեղ գործադիր իշխանություն ունեցող պետություն էր: Առաջին հանրապետության ղեկավարությունը հեռու էր թե քաղաքականությունից եւ թե դիվանագիտությունից եւ անհաջողությունների էր մատնվում դիվանագիտական ճակատում: Երրորդ հանրապետության ղեկավարները պրագմատիկ էին եւ հեռու էին ռոմանտիզմից: Առաջին հանրապետությունը, չնայած անգլիացիների հսկայական աջակցությանը, չկարողացավ կերտել անկախ պետություն եւ տեր կանգնել իր տարածքներին, իսկ երրորդ հանրապետությունն առանց անգլիօացիների եւ այլ երկրների աջակցության, ոչ միայն անառիկ պահեց իր սահմաններն այլ ազատագրեց Արցախը: Առաջին հանրապետությունը ունենալով լավ սպառազինություններ եւ անհամեմատ լավ հանդերձավորված բանակ առանց մարտերի հանձմնեցին մի քանի խոշոր քաղաք, իսկ երրորդ հանրապետության ժամանակ ազատագրեցին մի շարք բնակավայրեր եւ կարեւոր տարածքներ: Չնայած հզոր Թուրքիայի առկայությանը, Ադրբեջանը չկարողացավ լուրջ հաջողցությունների հասնել եւ երրորդ հանրապետությունը կարողացավ ձեռք բերել Ռուսաստանի եւ ԱՄՆ-ի աջակցությունը, իսկ առաջին հանրապետությունը չկարողացավ դիմակայել Թուրքիայի եւ Ադրբեջանի ճնշումներին, կորցնելով դաշնակիցներ Ռուսաստանին եւ Անգլիային:

Օգտվելե եմ՝ https://hy.wikipedia.org/wiki/%D5%80%D5%A1%D5%B5%D5%A1%D5%BD%D5%BF%D5%A1%D5%B6%D5%AB_%D5%A1%D5%BC%D5%A1%D5%BB%D5%AB%D5%B6_%D5%B0%D5%A1%D5%B6%D6%80%D5%A1%D5%BA%D5%A5%D5%BF%D5%B8%D6%82%D5%A9%D5%B5%D5%A1%D5%B6_%D5%A1%D5%B6%D5%AF%D5%A1%D5%AD%D5%B8%D6%82%D5%A9%D5%B5%D5%A1%D5%B6_%D5%B0%D5%BC%D5%B9%D5%A1%D5%AF%D5%B8%D6%82%D5%B4%D5%A8 ,Հայկական հանրագիտարանից